انجمن تفریح و سرگرمی خانوم خانوما




ریکی بر روی سلامت و بهبود خلق و خوزمان کنونی: 06-12-2021، 07:24 PM
کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: maryam
آخرین ارسال: maryam
پاسخ 1
بازدید 1580

امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
ریکی بر روی سلامت و بهبود خلق و خو
08-08-2014، 08:11 PM,
ارسال: #1
ریکی بر روی سلامت و بهبود خلق و خو
ین مطالعه نسخه ی تکرار شده ای از کارآزمایی صورت گرفته توسط Bowden و همکارانش می باشد. در آنجا دانشجویانی که انرژی ریکی دریافت نموده بودند سلامتی بیشتر و خلق و خوی بهتری را در مقایسه با کسانی که این انرژی را دریافت نکرده بودند از خود نشان دادند. مطالعه حال حاضر اثر انرژی ریکی را بر روی اضطراب و افسردگی مورد بررسی قرار می دهد. 40 دانشجو که نیمی از آنها دارای افسردگی / یا اضطراب بوده و نیمی دیگر افسردگی یا اضطراب اندکی داشتند به طور تصادفی در دسته های ریکی و غیر ریکی به عنوان گروه کنترل قرار گرفتند. شرکت کنندگان در دوره ای دو تا هشت هفته ای جلسات 30 دقیقه ای را تجربه می کردند و از آنجایی که توجه آنها متمرکز بر ریلکسیشن هدایت شده بود از اینکه ریکی غیر تماسی به آنها منتقل می شود یا خیر بی اطلاع بودند. کارایی مداخلات در زمان های قبل و بعد از مداخلات مورد ارزیابی قرار گرفت و در پنج هفته ی بعد با مقیاس های خود شخص از خلق و خویش، نشانه های ناخوشی و خواب مورد ارزیابی قرار می گرفت. شرکت کنندگان با مقدار اضطراب بالا یا افسردگی که انرژی ریکی را دریافت نموده بودند بهبود در حال پیشرفتی را در روحیه کلی خود مشاهده می کردند که به طور قابل توجهی این حالت در پنج هفته ی بعدی نمود بهتری پیدا کرد در حالیکه در گروه کنترل تغییری مشاهده نگردید. علی رغم اینکه گروه ریکی کاهش نسبی قابل توجهی را در علائم بیماری های مشاهده شده در مطالعات اولیه مان نشان ندادند، یافته های هردو مطالعه نشان می دهد که ممکن است انرژی ریکی تاثیر مثبتی بر خلق و خو بگذارد.

مقدمه

ریکی سیستم انتقال انرژی با دست ابداع شده در ژاپن در اوایل قرن بیستم است [1] و اعتقاد بر این است که دارای ظرفیت بهبود وضعیت فیزیکی و ذهن بوده و تعادل هیجانی و روحی را برقرار می سازد. در حالی که اکثر بررسی های علمی از محدودیت های طراحی رنج می برند شواهدی وجود دارد که نشان می دهد که ممکن است ریکی بر روی خلق و خو اثر گذاشته [2, 3, 4] و تغییراتی فیزیولوژیکی را در بدن انسان [5, 6, 7, 8, 9, 10] و حیوانات [11] ایجاد نماید.

مطالعه حال حاضر یک طراحی مشابه با مطالعه قبلی نویسندگان را به کار برده است [4] که در آن 35 نفر از افراد دانشجو به طور تصادفی جلسات بیست دقیقه ای شامل ریکی یا بدون ریکی را به همراه خودهیپنوتیزمی / ریلکسیشن هدایت شده در طی دوره ای دو و نیم تا دوازده هفته ای تجربه می کنند. در حالیکه گروه ریکی همراه با مداخلات روند کاهش علائم بیماری را از خود نشان می دهد افزایش قابل مشاهده در نشانه های بیماری در گروه غیر ریکی مشاهده گردید که منجر به تمایز برجسته ای میان این دو گروه گشت. همچنین روند بهبود کلی بهتر خلق و خو در گروه ریکی در مقایسه با گروه غیر ریکی به همراه کاهش قابل توجهی در میزان استرس مشاهده شد. با این حال گروه ریکی در مقایسه با گروه غیر ریکی دارای نشانه های بیماری و خلق و خو در خط پایه ی بالاتری بود. مطالعه حال حاضر در نظر دارد منافع سلامتی و بهبود در خلق و خوی گروه ریکی در مطالعه قبل را دوباره نشان داده و در عین حال از طرحی استفاده کند که می تواند این اطمینان را به وجود آورد که مقیاس های متوسط گروه ها در خط پایه از یکدیگر متفاوت نمی باشند. علاوه براین ابتلای شرکت کنندگان به اضطراب و افسردگی بالا امکان دستیابی به بهبود بیشتر را در مقایسه با شرکت کنندگانی با سلامتی در حد نرمال در مطالعه اول به طور برجسته تری نمایان می سازد.

اهداف و روشها

این مطالعه قبل از گرفتن شرکت کننده ها مجوز لازم را از کمیته ی گلداسمیت اتیکس[1] کسب نمود. 43 دانشجو مناسب برای مطالعه با گستره ی سنی 18 تا 31 سال انتخاب شدند ( به جز یک دانشجوی 43 ساله) و 32 نفر آنها سال اولی های روان شناسی بودند. تنها 40 دانشجو مطالعه را کامل کردند ( 37 زن و 4 مرد) و سه نفر به طور تصادفی حذف شدند ( تماما شرکت کنندگان ریکی) . سهم بالاتر شرکت کنندگان زن تا حد زیادی به علت نسبت بالای زن به مرد در میان دانشجویان روانشناسی بوده و همچنین شاید به این علت باشد که زنان از شرکت جستن در چنین طرحی امتناع نمی ورزند. از این 40 نفر 20 نفر دارای اضطراب/افسردگی بالا در مقیاس اضطراب و افسردگی بیمارستانی (HADS[2]) یعنی زیر مقیاس اضطراب یا افسردگی حداقل ده از بیست یا با مجموع 12 از چهل یا بیشتر بودند ، و در مقابل 20 نفر دیگر دارای اضطراب و افسردگی کمتر بودند به این صورت که مقیاس HADS اضطراب و افسردگی آنها کمتر از 7 از بیست بوده و مقیاس کلی آن ها کمتر از 12 به چهل می باشد. همراه با توزیع صفحات اطلاعات شرکت کنندگان و گرفتن رضایت نامه از آنها ، شرکت کنندگان به طور تصادفی برای گروه های مداخله ای انتخاب شدند. به دانشجویان 10 یورو پرداخت شد و قرار شد در پایان مطالعه برای شرکت کنندگان گروه کنترل جلسات ریکی در نظر گرفته شود. دانشجویانی که برای افسردگیشان دارو مصرف می کردند شامل این دسته نمی شوند.

طراحی و روش

دانشجویان با اضطراب یا افسردگی بالا (وضع روانی بالا[3]) و شرکت کنندگان با افسردگی یا اضطراب اندک (وضع روانی پایین[4]) به طور تصادفی برای گروه های ریکی و غیر ریکی انتخاب شده و چهار زیر گروه زیر را تشکیل دادند. 1) ریکی با وضع روانی بالا 2) ریکی با وضع روانی پایین 3) کنترل وضع روانی بالا و 4) کنترل وضع روانی پایین

کل 43 شرکت کننده در طول دوره ی چهار ماهه انتخاب شدند و سه نفر در مرحله اولیه که کمتر از 10 شرکت کننده در هر زیر گروه وجود داشت کنار گذاشته شدند. روش تصادفی سازی برای اطمینان از اینکه تعداد برابری از شرکت کنندگان در هر گروه جای می گیرد شامل انداختن یک سکه برای تعیین جای هر زوج جدید وضع روانی بالا یا وضع روانی پایین در گروه ریکی یا کنترل بود واگر به عنوان مثال اولین شرکت کننده با وضع روانی بالا به طور تصادفی در گروه ریکی قرار بگیرد دومین شرکت کننده با وضع روانی بالا در گروه کنترل قرار می گیرد و به طور مشابه این کار برای شرکت کننده های وضع روانی پایین نیز انجام می شود تا اینکه در هر زیر گروه 10 شرکت کننده قرار بگیرد. در زمان حذف شرکت کنندگان نیروگیری جدید ادامه می یابد تا به طور تصادفی چهار زیر گروه توسط روش توصیف شده به اندازه ی نمونه ی هدف برسد.

قدرت G برای محاسبه تعداد شرکت کنندگان مورد نیاز در گروه های کنترل و ریکی و به منظور مشاهده اختلاف قابل توجه میان دو نمونه ی مستقل با اندازه ی مساوی مورد استفاده قرار گرفت. با مطالعه ای که با ذکر جزئیات در فصل قبل توضیح داده شده است پیش بینی شد که اندازه موثر دارای بزرگی بالایی است چرا که اندازه های مشابه یا کوچکتر در مطالعات انرژی شفابخش به اثرات قابل توجهی دست یافته بودند [12]. بنابراین با اثر اندازه 1 احتمال خطای 05/0 .و نسبت تخصیص در هر گروه، اندازه نمونه ی لازم برابر با 17 تخمین زده شد. از این رو 20 شرکت کننده در گروه های ریکی و کنترل برای اندازه ی موثر بزرگی پیش بینی شده در مشاهده کافی بودند.

بعد از کامل شدن پرسشنامه های روان شناسی ، شرکت کنندگان به شش جلسه ی درمانی نیم ساعته پیوستند. به علت اختلاف دسترسی شرکت کنندگان دوره ی شش جلسه ای در گستره ای دو تا 8 هفته ای کامل شد و یک شرکت کننده دوره ی خود را در چهارده هفته کامل کرد. در طول هر جلسه هر دو گروه های ریکی و کنترل یک ریلکسیشن هدایت شده را انجام می دادند که در آن با هدفون به یک فایل صوتی طولانی 25 دقیقه ای گوش می دادند . فایل حاوی 17 دقیقه دستورالعمل گفتاری برای ریلکسیشن عمیق به همراه پنج دقیقه صداهای آرام بخش طبیعت و موزیک و دستورالعملی برای بازگرداندن شرکت کنندگان به حالت هوشیاری بود. علاوه براین برای تسهیل کردن ناآگاهی شرکت کنندگان از اینکه به آنها انرژی ریکی فرستاده می شود، راهنمای ریلکسیشن کنترلی را برای مولفه ریلکسیشن ریکی فراهم نمود.

سوالات بعد از یک هفته از کارآزمایی و پنج هفته بعد از آن از شرکت کنندگان پرسیده شد.

برای تسهیل ریلکسیشن، جلسات درمانی در اتاقی با نور ضعیف در جایی که شرکت کنندگان بر روی یک صندلی راحتی دارای جای پا تکیه داده بودند انجام شد. شرایط در اتاق و تعامل میان آزمایش کننده و شرکت کننده ها در حد امکان ثابت نگاه داشته شد.

روش ریکی و ناآگاه قرار دادن شرکت کننده

ریکی در مطالعه حال حاضر توسط آزمایش کننده ای که جلسات آزمایشی را با شرکت کنندگان برگزار می کرد انجام شد. این شخص تا حد استادی در ریکی اوسویی آموزش دیده بود به علاوه در زمینه های ریکی سچیم (Seichim) ، شعله بنفش (Violet Flame) و صعود (Ascension) تبحر داشته ولی در دیگر زمینه های بیوفیلد آموزش ندیده و ریکی را برای مدت چهار سال تمرین می نمود. در آزمایش از ترکیبی از تکنیک های ریکی به خصوص ریکی صعود که در سال 1998 توسط ویلی و مکنیز [13] ابداع شد استفاده شد و شخص از نمادها و تکنیک هایی از ریکی که احساس می کرد برای هر شرکت کننده مناسبترین مورد می باشد استفاده نمود.

تکنیک ناآگاهانه[5] از ریکی مورد استفاده قرار گرفت که قبلا به طور موفقیت آمیزی توسط نویسندگان به کار بسته شده بود و در آن آزمایش کننده در حالیکه توجه شرکت کنندگان جذب کار ریلکسیشن هدایت شده می باشد در پشت هرکدام از شرکت کننده ها قرار گرفته و ریکی را به طور غیر تماسی به گروه ریکی می فرستد. تمامی شرکت کنندگان از این موضوع آگاه بودند که ممکن است انرژی غیر تماسی ریکی را دریافت نمایند. شخص آزمایش کننده به دقت در تمامی جلسات آزمایشی در یک فاصله معین از گروه ریکی و کنترل قرار می گیرد و در هر بار با یک شرکت کننده این کار را انجام می دهد. او ریکی غیر تماسی را به گروه ریکی می فرستد به گونه ای که کف دست او 3 تا 30 اینچ بالای سر شرکت کننده یا پشت او قرار بگیرد. علاوه بر اینکه هدفون ها مانع رسیدن صداهای زمینه به شرکت کننده ها می شد به چشم شرکت کننده ها برای جلوگیری از متوجه شدن سایه هایی که ممکن بود ناشی از حرکت دست آزمایش کننده باشد چشم بند زده شده بود.



اندازه گیری های فیزیولوژیکی

1. مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس(



[6]DASS) [14]

DASS21 از یک پرسشنامه ی 21 موردی از خلق و خو برای اندازه گیری حالت های هیجانی منفی ناشی از افسردگی، اضطراب و استرس استفاده می کند که در آن پاسخ دهندگان از 0 (اصلا) تا 3 (بیشتر اوقات) به آن جواب می دهند.

2. مقیاس اضطراب و استرس بیمارستانی(HADS[7]) [15]

HADS گزارشی برای ارزیابی سطح اضطراب و افسردگی و طراحی شده به صورت چهارده سوال است که هر سوال در مقیاس 0 تا 21 درجه بندی شده است. برخلاف DASS که برای استفاده از جمعیت های نرمال و بیمار طراحی شده است HADS برای ارزیابی خلق و خوی بیماران بیمارستانی طراحی شده است بااین حال به طور گسترده ای در معاینات مقدماتی مورد استفاده قرار می گیرد.

3. شاخص خواب کیفی پیتزبرگ(PSQI



[8]) [16]

PSQI یک پرسشنامه ی چند گزینه ای است که برای ارزیابی مشکلات خواب در طی ماه گذشته شامل اختلالات در خواب، استفاده از دارو، خستگی و بی حسی استفاده می کند. نسخه پس ارزیابی مقیاس خواب برای نمایش هر گونه اثری از مداخلات، خواب در هفته ی قبل را ارزیابی می کند.

4. پرسشنامه نشانگان بیماری(



[9]ISQ)

ISQ برای اندازه گیری حضور 20 نشانه ی بیماری نظیر تب، سردرد و آب ریزش بینی استفاده می شود. پاسخ دهندگان تعداد روزهایی را که در دو هفته گذشته هر کدام از این نشانه ها را تجربه کرده اند بیان می کنند. نمره 0 برای عدم مشاهده ی نشانه ها ، نمره یک برای یک تا دو روز و نمره 2 برای 3 تا4 روز و نمره 3 برای 5 تا 6 روز و نمره 4 برای 7 تا چهارده روز در نظر گرفته می شود.



5. لیست تابع فعالسازی/غیرفعالسازی(Ad-ACL) [17]

آیتم های اندازه گیری Ad-ACL منطبق بر تنش ، متانت ، انرژی و آرامش می باشد. پاسخ دهندگان تعیین می کنند که چگونه لیستی 26 موردی ( نظیر آرامش) وضعیت روحی آنها را در حال حاضر با مقیاسی از 1 (عدم احساس) تا 4 ( احساس کامل) توصیف می کند.



6. عدم آگاهی از ریکی و پرسشنامه پیش بینی

پرسشنامه کوتاهی که قبلا توسط نویسندگان نوشته شده بود [4] قبل از چهارمین جلسه مداخله ای پر شد و شرکت کننده ها دوباره در یک دوره پس درمانی برای ارزیابی عقایدشان در مورد عضویت در گروه و اینکه مداخلات در سلامتی آنها تاثیر گذار بوده یا نه به آن پاسخ دادند. پاسخ نه دارای نمره ی 0 و پاسخ نمی دانم نمره ی یک و پاسخ بله مطابق با نمره ی 2 بود.



آمارها

ANOVA ترکیبی برای مقایسه نمرات متوسط شرکت کنندگان ریکی و کنترلی برای هر اندازه گیری قبل از مداخلات ( خط پایه[10] ) و یک هفته (پس درمانی[11]) و پنج هفته ( پیگیری[12]) بعد از مداخلات مورد استفاده قرار گرفت. فاکتورهای میانی جلسه ( خط پایه ، بعد از درمان و پیگیری ) و موضوعات بین گروهی ریکی ( ریکی یا کنترل) و وضع روانی ( بالا و پایین ) بودند. تست های دوتایی t برای هر کدام از مقیاس ها با مقایسه نمرات متوسط خط پایه ی گروه های ریکی و کنترل به طور جداگانه با نمرات متوسط بعد از درمان و پیگیری آن انجام شد. دو شرکت کننده دیگر پرسشنامه ی بعد از درمان را پر نکردند و کنار گذاشته شدند.

برای AD-ACL که بعد از هر شش جلسه پر می شد ANOVA های ترکیبی همراه با دیگر مقیاس ها انجام می شد اما با فاکتورهای میان موضوعی جلسات ( قبل و بعد از جلسه درمانی کلی) که در اینجا منظور از کل جمع نمرات AD-ACL برای هر شش جلسه می باشد.





نتایج

قبل از تداخلات تنها نیمی از شرکت کنندگان در مورد ریکی اطلاع داشتند و تنها درصد بسیار کمی قبلا آن را تجربه کرده بودند و از این نظر هیچ اختلاف آماری میان گروه ها از این نظر وجود نداشت.



1. مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس(DASS)

جدول 1 میانگین ها و انحرافات استاندارد را برای مجموع کلی آیتم های DASS و زیر مقیاس های افسردگی، اضطراب و استرس را نشان می دهد. داده های دو شرکت کننده از آنالیز DASS کنار گذاشته شد و یک شرکت کننده ریکی که دارای مقیاس پیش درمانی با انحرافات استاندارد 256/2 بالای میانگین نمونه و یک شرکت کننده کنترل که مقیاس پیش DASS کلی آن 168/2 SD های بالای میانگین نمونه بود.





جدول 1 مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس(DASS)












گروه ریکی


گروه کنترل


کل نمونه




کل


وضع روانی بالا


وضع روانی پایین


کل


وضع روانی بالا


وضع روانی پایین




کل DASS


خط پایه


17


25.9


8.9


14.4


19.4


10.5


15.7

10.7*


(6.4)


(6.5)


(9.6)


(9.8)


(7.8)


(10.1)

پس درمانی


14.4


18.7


10.5


15.1


21.1


10.3


14.7

(10.2)


(10.8)


(8.2)


(10)


(8.3)


(8.4)


(10)

پیگیری


14.4


17.8


11.4


14.2


22.1


7.8


14.3

(9.1)


(8.1)


(9.3)


(12.1)


(14.1)


(4.6)


(10.5)

افسردگی


خط پایه


5.1


7.4


2.9


5.7


6.5


5


5.4

(4.2)


(5.7)


(2.3)


(4.8)


(6.2)


(3.6)


(4.4)

پس درمانی


4.3


5.3


3.3


5.7


7.9


4.3


5.1

(4.1)


(4.7)


(3.5)


(4.9)


(4)


(5.3)


(4.6)

پیگیری


3.6


4.7


2.7


5


6.8


3.6


4.3

(3.5)


(4.1)


(2.9)


(4.4)


(5.3)


(3.1)


(4)

اضطراب


خط پایه


4.6


7.2


2.3


3.2


5


1.7


3.9

(3.7)


(3.2)


(2.3)


(3.1)


(3.5)


(1.8)


(3.5)

پس درمانی


3.5


5


2.2


3.1


5


1.6


3.3

(3.5)


(3.5)


(3)


(3.3)


(3.7)


(2.3)


(3.4)

پیگیری


4.2


5.4


3.5


4


7.3


1.4


4.2

(3.2)


(2.8)


(3.4)


(4.8)


(5.7)


(1.3)


(4.1)

استرس


خط پایه


7.3


11.2


3.7


6.5


7.9


3.8


6.5

(5)


(3.1)


(3.5)


(4.8)


(5.1)


(3.3)


(4.8)

پس درمانی


6.3


8


4.8


6.3


8.3


4.8


6.3

(4)


(4.2)


(3.3)


(3.8)


(4.1)


(2.7)


(3.8)

پیگیری


6.4


7.7


5.2


5.8


8.1


2.7


5.8

(3.6)


(3)


(3.8)


(4)


(4.7)


(2.2)


(4)



متوسط های SD از DASS کلی، افسردگی ، اضطراب و استرس

برای کل نمونه همان طور که می توان از متوسط های گروه کلی در جدول 1 مشاهده کرد تغییرات اندکی در مورد مطالعه در DASS کلی وجود دارد. بر این اساس اثر قابل توجهی از جلسات با ANOVA ترکیبی برای میانگین امتیازات کلی DASS یا برای افسردگی، اضطراب یا استرس آشکار نشد و هیچ رابطه ای میان اثرات گروه ریکی و جلسه مشاهد نگردید (F≤0.502, ns).

با این حال با در نظر گرفتن ریکی و خلق و خو در ANOVA ترکیبی سه برهم کنش قابل توجه میان جلسات، گروه ریکی و وضعیت روانی برای DASS کلی (F = 3.497, P = .036) و اضطراب (F = 3.149, P = .049) و استرس (F = 3.143, P = .05) مشاهده می شود در حالیکه برهم کنش برای افسردگی قابل توجه نمی باشد. قبل از بررسی دوره بعد از درمانی و دوره پیگیری به طور جداگانه اختلاف قابل توجهی با نمونه های مستقل در تست t میان گروههای ریکی و کنترل در خط پایه چه در کل و چه در میان شرکت کننده های ریکی و کنترل با وضعیت های روانی پایین یا بالا مشاهده نشد (t < 1.702, P > .108) . از این رو مقایسه تغییرات در نمرات متوسط DASS گروه ها منطقی به نظر می رسد.



شکل 1 تغییرات در کل متوسط امتیازات DASS را در خط پایه تا دوره بعد از درمان و خط پایه تا دوره پیگیری را برای شرکت کننده های ریکی و کنترل در وضعیت های روانی بالا و پایین به طور جداگانه نشان می دهد که تغییر منفی نشان دهنده بهبود در خلق و خو می باشد.



شکل 1 تغییرات در کل متوسط امتیازات DASS







2. دوره بعد از درمان

آنالیزهای ترکیبی ANOVA امتیازات در DASS کلی مقایسه ای در خط پایه و پس از درمان وجود روندی را در برهم کنش میان جلسه * گروه ریکی * گروه های وضع روانی آشکار نمودند (F=3.166, P=0.084). ANOVA های ترکیبی جداگانه در گروه های وضع روانی بالا و پایین برای شرکت کنندگان با وضع روانی بالا روند ناچیزی را از برهم کنش میان جلسه * گروه ریکی * نشان داد (F= 3.285,P=0.09) در حالیکه شرکت کنندگان با خلق پایین چنین تفاوتی را نشان نمی دادند (F=1.03, ns). تست های دو تایی t با گروه های با وضع روانی بالا نشان داد که این موضوع به علت بهبود در DASS کلی در گروه ریکی می باشد که در گروه کنترل مشاهده نمی گردد: 7.2/63، t= 2.217، P=0.054 ، (تغییر متوسط گروه کنترل : 1.6/63, t=-0.033,ns) این موضوع در شکل 1 قابل مشاهده است.



3. دوره پیگیری

آنالیزهای قیاسی امتیازات کل DASS در خط پایه و پیگیری برهمکنش قابل توجه جلسه * گروه ریکی * گروه وضع روانی نشان داد که (F=6.509, P=0.016). همان طور که در شکل 1 قابل مشاهده است در دوره پیگیری در نمرات متوسط کل DASSکاهش بیشتری در شرکت کنندگان ریکی وجود دارد تا جاییکه میانگین به میزان زیادی کمتر از خط پایه می باشد ( تغییر متوسط: -8.1/63، گروه * جلسه : F=3.662, P=0.075). این امر با تست های t که بهبود میانگین قابل توجهی را در گروه های ریکی نشان می دهند (t=2.376, P=0.045) در حالیکه این بهبود در گروه های کنترل قابل مشاهده نیست تشخیص داده شد.

همچنین آنالیز اضطراب در شرکت کنندگان با وضع روانی بالا روندی را در برهم کنش جلسه درمانی * گروه ریکی (F=3.423, P=0.084) نشان داد به طوریکه بهبود ریکی در دوره پیگیری نیز ( خط پایه : 7.2/21، بعد از درمان : 5/21، پیگیری: 5.4/21) حفظ گردید، کنترل ها افزایشی را در میزان اضطراب ( خط پایه: 5/21، بعد از درمان: 5/21، پیگیری: 7.3/21) نشان دادند. این موضوع در شکل 2 قابل مشاهده است.

شکل 2 تغییرات در اضطراب

تغییرات خط پایه تا بعد از درمان و خط پایه تا پیگیری در امتیازات متوسط اضطراب شرکت کنندگان ریکی و کنترل در گروه های وضع روانی بالا و خلق پایین که در اینجا تغییر منفی نشان دهنده ی کاهش در میزان اضطراب است.

بزرگترین بهبود در گروه ریکی در وضع روانی بالا و در زیرگروه استرس مشاهده شد. همان طور که در شکل 3 نشان داده شده است بهبود رو به افزایشی در شرکت کنندگان ریکی با وضع روانی بالا وجود داشته و در دوره پیگیری متوسط نمرات آنها به میزان بالایی کمتر از خط پایه می باشد ( خط پایه: 11.2/21، پیگیری: 7.7/21) (t=2.223,P=0.057) . همان طور که از نمرات متوسط نشان داده شده در شکل 3 قابل مشاهده است گروه کنترل وضع روانی بالا بهبود یافته است در حالیکه مقیاس های استرس 5/8 افزایش یافته است. تست خای[13] نشان داد که گروه های کنترل و ریکی به طور قابل توجهی از یکدیگر متفاوتند(χ2= 7.137، P=.008) . الگوهای دیفرانسیلی تغییرات دو گروه در شکل 4 قابل مشاهده است که به صورت نموداری پراکنده است که تغییرات استرسی از خط پایه تا دوره پیگیری را برای شرکت کننده وضع روانی بالا برحسب نمرات خط پایه شان به تصویر کشیده است و هر تغییر منفی در نمودار نشان دهنده ی کاهش در میزان استرس می باشد.

شکل 3 تغییرات در استرس





شکل 4 تغییرات خط پایه تا بعد از درمان و دوره پایه تا دوره پیگیری در نمرات استرس متوسط شرکت کنندگان ریکی و کنترل در گروه های وضع روانی بالا و پایین که در آن تغییرات منفی نشان دهنده ی کاهش در میزان استرس می باشد.




شکل 4 نمودار پراکندگی نشان دهنده ی تغییرات استرس

نمودار پراکندگی نشان دهنده ی تغییرات استرس دوره پایه ی شرکت کنندگان ریکی و کنترل در برابر امتیازات دوره خط پایه شان که در این جا تغییرات در امتیازات شرکت کنندگان ریکی با مربع ها .و شرکت کنندگان کنترلی با نقاط مشخص می شود.

همان طور که از متوسط گروه ها در جدول 1 مشاهده می شود مقدار افسردگی در دوره پیگیری به میزان مشخصی کمتر از دوره پایه می باشد دوره خط پایه: 7.4/21، پیگیری: 4.7/21)(t= 2.253, P=0.054) در حالیکه تغییر ی در گروه کنترل وضع روانی بالا مشاهده نمی شود.

4. HADS، PSQI و ISQ

میانگین ها و انحرافات استاندارد برای مجموع کل موارد برای HADS (HADSکل )، PSQI (PSQI کل) و ISQ (ISQ کل) در جدول 2 نشان داده شده است. یک شرکت کننده کنترل با داده های خارج از مقیاس از آنالیز HADS با نمرات اضطراب بعد از درمان که دارای انحراف استانداردی 25/3 بالاتر از متوسط نمونه ی بالا بود.



جدول 2 میانگین ها و انحرافات استاندارد برای مجموع کل HADS، کل PSQI و کل ISQ.




گروه ریکی


گروه کنترل


نمونه کل

HADS کل


خط پایه


9.56


11.79


10.7

(6.14)*


(6.72)


(6.54)

پس درمانی


8.28


10.2


9.29

(4.48)


(6.14)


(5.44)

پیگیری


9.72


12.11


10.95

(4.74)


(6.19)


(5.56)






PSQI کل


خط پایه


10.7


9.63


10.15

(2.71)


(3.24)


(3)

پس درمانی


9.32


9.56


9.44

(3.03)


(3.16)


(3.06)

پیگیری


10.5


10.16


10.33

(2.97)


(3.01)


(2.95)






کل ISQ


خط پایه


11.47


10.67


11.08

(6.68)


(9.59)


(8.12)

پس درمانی


10.95


10.53


10.74

(9.96)


(10.16)


(9.92)

پیگیری


12.16


9.94


11.08

(10.87)


(7.49)


(9.32)

* استاندارد انحراف ها در پرانتز نشان داده شده است.

همان طور که از میانگین های گروه ها در جدول 1 قابل مشاهده است بهبود بعد از درمانی در کل HADS برای گروه به عنوان یک مجموعه کلی در نظرگرفته می شود (جلسه: F=3.223 ، P=0.046، آنالیز های قیاسی : F=4.757، P=0.036) . این امر به علت کاهش در زیر مقیاس اضطراب می باشد (جلسه: F=3.223 ، P=0.046، آنالیز های قیاسی : F = 7.516, P = .01 ) . با این حال این بهبود ها در دوره پیگیری حفظ نشد ( HADS کلی : F=0.005، ns، اضطراب: F=0.029، ns). هیچ اثری از تاثیر جلسه بر روی افسردگی مشاهده نشد (F=0.715,ns).

جدول 2 بهبودی را در خواب برای کل گروه نشان می دهد ( جلسه : F=3.155و P=0.049) . با این حال روند بهبود در بعد از درمان همان طور که توسط آنالیزهای قیاسی نشان داده شده است (F=3.51, P=0.07) در دوره پیگیری مشاهده نشد.

تغییری در ISQ کلی وجود نداشت بااین حال: ( جلسه: F=0.028,ns).

در بازگشت به اثرات ریکی در اینجا اثرات جلسه * گروه ریکی برای کل HADS یا برای اضطراب یا افسردگی و یا برای کل PSQI یا ISQ (F < 1.402,ns) مشاهده نمی شود. همچنین برهم کنش قابل توجهی میان جلسه، گروه ریکی و گروه وضع روانی وجود نداشت ( F ≤ 1.033, ns).



5. چک لیست تابع فعالسازی-غیر فعالسازی

میانگین و انحرافات استاندارد برای زیر مقیاس AD-ACL در جدول 3 نشان داده شده است.

جدول 3 میانگین و انحراف استانداردهای نمرات قبل و بعد از درمان برای زیر مقیاس های AD-ACL



تنش


آرامش


انرژی


خستگی



قبل


بعد


قبل


بعد


قبل


بعد


قبل


بعد

گروه ریکی


55.50


44.85


75.45


90.10


75.15


69.15


69.80


67.60

(18.00)*


(15.93)


(11.91)


(9.60)


(17.41)


(14.90)


(16.41)


(14.41)




گروه کنترل


54.75


40.75


72.00


85.80


67.55


94.59


73.25


70.30

(13.47)


(8.26)


(13.83)


(11.64)


(16.69)


(25.84)


(15.32)


(18.99)




نمونه کل


55.13


42.80


73.72


87.95


71.35


97.57


71.52


68.95

(15.70)


(12.69)


(12.86)


(10.74)


(17.27)


(26.34)


(15.77)


(16.73)



ANOVA های ترکیبی جداگانه برای هر زیر مقیاس AD-ACL برای دو زیر مقیاس اصلی بسیار مهم اثرات جلسه ( بعد از مداخله درمانی کلی و قبل از جلسه مداخله کلی) اجرا شد. در میزان تنش کاهش بود(F=42.017 P<0.001) و در میزان آرامش افزایش بود ( F=34.781, P<0.001) و در انرژی افزایش مشاهده شد(F=4.03, P=0.052) و اثری بر روی مقیاس خستگی مشاهده نشد (F=0.604,ns).



6. بازه ی میان جلسه ای

برای بررسی اینکه طول زمانی دوره کارآزمایی بر روی نتایج آن اثری دارد یا خیر ANOVA ترکیبی به صورت شرکت کنندگانی در گروه های کم (بازه کوتاه) و بالا ( بازه طولانی) در بازه ی میان جلسه ای (MII[14]) تقسیم بندی شد. توزیع MII ها برای شرکت کنندگان ریکی و کنترل، برای نزدیکترین روز در جدول 4 نشان داده شده است. همان طور که قابل مشاهده است 21 نفر از 40 نفر دارای MIIدر گستره ی 3 تا 5 روز ( متوسط 4 روز) بودند که در گروه با بازه ی کوتاه در نظر گرفته شدند ( 10 ریکی، 11 کنترل) مابقی 19 نفر از چهل نفر یعنی گروه با بازه ی طولانی ( 11 ریکی و 9 کنترل) دارای MII گستره ی 6 تا 13 روزه بودند ( میانگین 5/8 روز) در حالیکه 19 امین عضو 20 روزه بود.





جدول 4 توزیع بازه های بین جلسه ای متوسط شرکت کنندگان بر حسب روز



بازه پایین


بازه بالا


نمونه کل





3




4




5




6




7




9




10




11




12




13




20

گروه ریکی


5


3


2


3


2


0


1


2


0


0


0


20

گروه کنترل


2


6


3


1


2


1


3


0


2


1


1


20

نمونه کل


7


9


5


4


4


1


4


2


2


1


1


40





ANOVA ترکیبی برای هر اندازه گیری قبل و بعد ارزیابی که فاکتورهای موضوعی بازه ( کوتاه و طولانی ) و گروه های ریکی ( ریکی و کنترل) بودند انجام شد. اثرات جلسه در بازه ها برای هیچ یکی از مقیاس ها یافت نگردید (F ≤ 1.7,ns). یک نمونه ی مستقل تست t متوجه شد که اختلاف بسیار اندکی میان MII ها ی گروه های ریکی وکنترل وجود دارد (t= -0.432,ns)



7. ناآگاهی از ریکی و پرسشنامه پیش بینی

همان طور که در تست خی مشاهده گردید، گروه های ریکی و کنترل دارای تداخلات بسایر مشابهی در رابطه با عضویتشان در گروه بودند (χ2(2,40) = 1.783, P = .41) با این حال در دوره بعد از درمان تعدادی مساوی معتقد بودند که انرژی ریکی دریافت کرده اند ( 6 از بیست برای گروه ریکی و 6 از 19 برای گروه کنترل) و بیشتر شرکت کنندگان ریکی از گروه خود نامطمئن بودند ( 8 از 20 برای گروه ریکی و 2 از 19 برای کنترل) . این امر منجر به روندی برای تمایز میان گروه ها گردید (χ2(2,39) = 5.048, P = .08) . با این حال از آنجاییکه اکثر شرکت کنندگان ریکی یا فکر می کردند که در گروه ریکی نیستند و یا از گروه خود مطمئن نبودند به نظر می رسد که آنها نتوانسته اند متوجه انرژی رسانی توسط آزمایش کننده شوند.

تفاوت فاحشی در مداخلات میانی عقاید گروه ها در مورد اینکه آیا کارآزمایی بر روی سلامت آنها اثر مثبتی داشته است یا خیر، وجود داشت که این مقدار برای ریکی ( 14 از 20) بیشتر از شرکت کنندگان گروه کنترل ( 3 نفر از سی نفر ) بود که درمورد این موضوع نامطمئن بودند. همچنین هیچ کدام از شرکت کنندگان ریکی اعتقاد نداشتندکه مداخلات برای آنها سودمند بوده است در مقابل اکثر شرکت کنندگان (10 از 10) کنترل در مقایسه با ریکی ( 6 از 10) اطمینان دارند که چنین اثری وجود ندارد و بااین حال اختلاف متمایزی میان گروه ها ایجاد شد (χ2(2,40) = 15.12, P = .001) اختلاف میان گروه ها در زمانی که شرکت کنندگان پرسشنامه را در بعد از دوره درمانی کامل کردند وجود نداشت. (χ2(2,40) = 1.642, P = .44).



بحث

بررسی اثرات سودمند همراه با ریکی در این مطالعه برای شرکت کنندگانی که در ابتدا دارای سطوح بالایی از اضطراب /افسردگی در مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس کلی بودند انجام شد و یافته های مطالعه قبلی تایید گردید. گروه ریکی مقدار بهبود کلی بهتر در خلق و خو و استرس را در مقایسه با کنترل هایی که انرژی ریکی دریافت نکرده بودند ازخود نشان دادند به علاوه اینکه نشانه های بیماری در گروه کنترل افزایش پیدا کرد.

مزایا برای گروه با خلق بسیار منفی اختصاصی بود و در گروه کنترل با خلق منفی بالا این مزایا مشاهده نگردید. در دوره بعد از درمان نمرات DASS کلی در گروه ریکی افزایش یافته و این موضوع در دوره پیگیری پنج هفته ای ادامه پیدا کرد [4]. بهبود اصلی در زیر مقیاس استرس بود که بهبودی را در چهار مقیاس در دوره پیگیری که در آن همه به جز یکی از شرکت کنندگان بهبود پیدا کرده بودند را نشان داد در حالیکه 5 نفر از 8 فرد کنترل، افزایش در میزان استرس را بروز دادند. این بهبودها همراه با کاهش در اضطراب بر طبق نقطه دومقیاسی پس از درمان و پیگیری بود در حالیکه کنترل های با خلق منفی بالا افزایشی را در میزان استرس دوره ی پیگیری نشان دادند ( میانگین: نقاط دو مقیاسی) . برای افسردگی مقیاس میانگین در دوره پیگیری با نقاط سه مقیاسی از خط پایه ی شرکت کنندگان ریکی افت پیدا کرد در حالیکه تغییری در کنترل ها مشاهده نشد. این نتایج مطابق با مطالعه قبلی نویسندگان بود که درآن بهبودهای بزرگتری در DASS کلی مقیاس های کنترل همراه با ریکی وجود داشت. در اینجا علی رغم اینکه اختلافات خط پایه به بزرگی مطالعه قبلی نیست با این حال اثرات ترجیحی ریکی بر روی گروه با خلق منفی بالا در مقیاس استرس ، اضطراب و افسردگی در مقیاس بیمارستانی [15] که به طور اصلی بر روی افسردگی فقدان لذت[15]، تمرکز دارد [18]وجود ندارد. علاوه بر این برخلاف مطالعه ی قبلی ریکی بر روی نشانه های بیماری اثری ندارد [4].

برای گروهی که بلافاصله بعد از مداخله همراه با آرام سازی بهبودی در اضطراب در مقیاس بیمارستانی به وجود آمد اما این بهبود در چارچوب مقیاس اضطراب، افسردگی و استرس ناچیز می باشد. مقیاس پیترزبورگ نشان داد که خواب تمام اعضای گروه بهبود پیدا کرده است . کاهش در اضطراب نیز در بهبودهای آرامش و تنش در چک لیست فعالسازی- غیر فعالسازی بارز بود با این حال در مقیاس خستگی تغییری مشاهده نگردید. در حالیکه اثرات سودمند ریکی بر روی خلق و خو همان طور که با DASS ارزیابی شده تا پنج هفته ادامه پیدا کرد هیچ بهبودی در اضطراب HADS یا خواب برای گروه به طور کلی ادامه نیافت.

روش ریکی به صورت ناآگاه به نظر موفقیت آمیز می آید. اکثریت شرکت کنندگان ریکی و کنترلT هم در دوره و هم بعد از دوره درمانی اعتقاد دارند که در گروه ریکی بوده اند یا اطمینان ندارند که در کدام گروه بوده اند که این موضوع موید این مطلب است که شرکت کننده ها قادر به آشکار سازی انرژی ریکی فرستاده شده توسط آزمایشگر نیستند. درحالیکه این مطالعه فاقد ناآگاهی دو طرفه است چرا که ریکی توسط آزمایشگری که جلسات درمانی را اجرا می کرد و با شرکت کنندگان تعامل داشت انجام می شد.. با این حال آزمایش کننده با دقت مراقب این بود که تعصبی را در روش درمانی خود در گروه های ریکی و کنترل وارد نسازد. پاسخ های پرسشنامه نشان می دهند که او در این کار موفق بوده است.

مطالعات قبلی و کنونی با بهبودهای مشاهده شده در خلق و خوی دانشجویانی که مورد آزمایش جوهری[16] قرار گرفته بودند مطابقت دارد [19, 20]. در یک مطالعه اثرات استرس در دانشجویان پزشکی که به صورت تصادفی به گروه های آموزش جوهری ، خود هیپنوتیزمی / آموزش ریلکسیشن گروه بندی شده بودند بررسی شد [19]. در حالیکه در گروه های هیپنوتیزم و ریلکسیشن نشانه های ایمنی استرس برای تمام گروه کاهش پیدا کرد، در گروه جوهری همه به جز یکی از دوازده نفر شرکت کننده افزایشی را در درصدهای کشنده های طبیعی سلولی CD3 –CD4همراه با کاهش در درصدهای CD3+CD4 را از خود نشان دادند. بهبود خلق وخو به شکل کاهش اضطراب، افسردگی، عصبانیت و گیجی با تمرین جوهری مشاهده شد. بهبود در خلق و خو در مطالعات گذشته و حال حاضر همچنین از مرور سیستماتیک این درمان های عملی حمایت می کند [12]. در حالیکه مطالعاتی ناکافی در زمینه مقایسه جمعیت های شرکت کننده سالم یا جمعیت هایی بیمار بر اساس شواهد اجرایی وجود دارد شواهد اندکی نشان می دهد که درمان های بیوفیلد مقداراضطراب را در جمعیت های بیمار کاهش می دهد. با این حال علی رغم رشد شواهد حمایت کننده از کارایی ریکی و دیگر درمان های بیوفیلد از این دست بسیاری از مطالعات انجام شده تا امروز با شکست روبه روشده اند. علاوه براین پروتکل های متفاوت به کاررفته تصویر تیره ای را از فاکتورهای مورد نیاز برای کارایی نظیر اهمیت لمس، فواصل زمانی میان جلسات و سطح تجربه درمان گر به نمایش گذاشته و به وضوح نیاز برای تحقیق کنترل شده در مورد کارایی درمان های بیوفیلد وجود دارد [21]که بر اساس بهترین شواهد حال حاضر کاربردهای بالینی و همین طور مطالعاتی که اثر درمان های بیوفیلد را بر فرآیند های ویژه بیولوژیکی و فیزیولوژیکی بررسی می کنند می باشند. با در نظر گرفتن دو مطالعه کنترل شده مزیت کلی ریکی در بهبود علائم بیماری و بهبود قابل تکرار در خلق وخو می تواند تشویق کننده ی بررسی های بیشتری باشد.



ترجمه از شیرین(رقیه) دهقانی
منبع: دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
پاسخ
 سپاس شده توسط صدیقه


موضوع‌های مشابه…
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  خود درمانی با ریکی و مدیتیشن خانوم خانوما 2 4,030 03-04-2017، 08:58 PM
آخرین ارسال: صدیقه
  ریکی چیست؟ mahshad 4 4,587 12-02-2017، 04:51 PM
آخرین ارسال: khanoomkhanooma
  سمبلهای ریکی khatoon 1 2,933 28-08-2014، 02:42 PM
آخرین ارسال: خانوم خانوما
  صوفی ریکی sufi reiki خانوم خانوما 0 1,756 28-08-2014، 02:06 PM
آخرین ارسال: خانوم خانوما
  همسویی در ریکی khatoon 1 3,569 28-08-2014، 10:15 AM
آخرین ارسال: خانوم خانوما
  ریکی و جاری شدن انرژی زندگی در بدن maryam 0 1,536 08-08-2014، 09:22 PM
آخرین ارسال: maryam
  ریکی و جاری شدن انرژی زندگی در بدن maryam 0 1,541 08-08-2014، 09:18 PM
آخرین ارسال: maryam
  تحقق بخشیدن رویاها با ریکی maryam 0 1,955 30-07-2014، 02:49 AM
آخرین ارسال: maryam
  استفاده از مراقبه هنگام شفای ریکی maryam 0 1,855 30-07-2014، 02:45 AM
آخرین ارسال: maryam
  چگونه سمبلهای ریکی کارمی کنند؟ maryam 0 11,192 30-07-2014، 02:29 AM
آخرین ارسال: maryam

پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان

صفحه‌ی تماس | تالار گفتمان خانوم خانوما | بازگشت به بالا | | بایگانی | پیوند سایتی RSS
در این سایتدر كل اینترنت